Rosé

Op twee manieren, en het maakt nogal een verschil. Bij de saignée methode laat de maker het sap van rode druiven kort intrekken met de schil, tot precies de juiste tint. Bij de andere methode wordt een klein scheutje rode stille wijn toegevoegd aan de witte basis, sneller en voorspelbaarder maar ook minder ambachtelijk. Kleine makers kiezen vaak voor saignée, juist omdat het meer geduld en vakmanschap vraagt.

Verrassend veelzijdig, van een simpel aperitief tot een compleet diner. De rode fruittonen combineren goed met zalm, gevogelte of een licht vleesgerecht, en zelfs met sommige kazen. Bewaar hem niet alleen voor Valentijnsdag of een toost, rosé verdient een plek aan tafel.

Meestal een combinatie van chardonnay, pinot noir en pinot meunier, net als bij een klassieke champagne. Het verschil zit niet in de druif maar in de techniek, in hoe die rode druiven hun kleur mogen afgeven. Sommige makers werken met honderd procent pinot noir voor een dieper rood fruitprofiel.

De basis is hetzelfde, chardonnay, pinot noir en meunier, maar rosé krijgt er bewust een kleur en een extra laag rood fruit bij. Waar een klassieke champagne draait om citrus en krijt, voegt rosé aardbei, framboos en soms kers toe aan het smaakprofiel. Het is dus geen apart druivenras of streek, maar een bewuste keuze in de kelder.

Bijna altijd droog, en dat is precies het misverstand dat blijft hangen. De roze kleur wekt de verwachting van iets zoets, maar de suikergraad heeft niets te maken met de kleur en alles met de dosage. De meeste rosé champagnes zijn brut, dus fris en droog met een fruitige ondertoon. Laat je niet foppen door het glas, proef eerst.